Heksje op de connemarakeuring

Daar is ze weer. Het valse witte loeder.
30 augustus hebben we meegedaan aan de centrale keuring van het connemara stamboek.

De zenuwen pret begon al lang van te voren. Zal ik haar wel of niet opgeven. Is ze wel connemara genoeg en niet toch te smal en te iel. Wil ze voor 1 x wel 5 minuten niet als Charlie Chaplin staan. Oftewel er waren al heel wat beren op de weg voordat de weg überhaupt aangelegd was.

Maar goed eenmaal het inschrijfformulier binnen kon de puzzel beginnen.

Ria/ Barbara (of andere snuggere mensen) Zit nog even te kneuzen op de rubrieken. Heksje is nog niet opgenomen in het stamboek. Zij moet dus eerst rubriek 0 doen voor de stamboekopname. En afhankelijk van de uitslag, klasse 1  , klasse 2  of klasse 3  kan ze mee doen aan rubriek 8 , 14 of niets? Heb ik ‘m dan goed begrepen?

Hoe moet ik dat aangeven op het formulier. Volstaat het als ik 8 of 14 aangeef?

Is het bestand nog digitaal te krijgen….tis nou een zooitje aan het worden.

Heb de rubrieken maar even verplaatst naar de achterzijde van het inschrijfformulier.
Was nu een onduidelijke bedoening geworden met al dat gestreep en gekras.
Inschrijving zit in de envelop en gaat vandaag weg.

Gelukkig was Barbara mijn redder in nood en heb ik nog heerlijk in een digitaal bestandje kunnen kliederen en kladderen.

21 augustus viel de catalogus op de mat en kon de echte drukmakerij beginnen. Wel vlechten, niet vlechten? Wanneer wassen….schimmel hè? Heb ik nog tijd genoeg om de kunst van een ander af te kijken? Na 18 jaar ruinen gehad te hebben die nog nooit op een keuring geweest zijn had ik natuurlijk geen enkel benul waar we in hemelsnaam aan begonnen waren.

We hadden in de aanloop er naar toe heel wat gedoe gehad met het laden op de trailer. Dusdanig dat het doel voor de keuring ophield met aanwezig zijn met pony. En wat denk je…..de Heks in haar wandelt zo de wagen op en dik 3 kwartier eerder dan gepland waren we in Heteren.

Aangemeld bij het secretariaat en voorzien van een nummer.
DPP_0005

Zo af en toe deel je nog een vuile blik uit. Gewoon omdat het kan.

DPP_0013

De dag startte met de stamboekopname. Ze stond nog in het veulenstamboek (klasse 3). Vooraf worden ze eerst gemeten en daarna gekeurd door de dierenarts. Voor degene die zich in het vorige topic afvroegen hoe groot ze is. De genoemde 1,47m is zwaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaar overdreven. Heksje is 1,44m.

DPP_0015

Daarna wordt de pijpomvang opgemeten. Stamboek schrijft voor dat de omvang tussen de 18-21 cm moet zijn.
Nou heeft ze nogal slanke pootjes, maar kwam toch aan de 18 cm. Pfieuw.
(Dit been is geleend voor de beeldvorming. Heksje heeft witte pootjes.  )
DPP_0004
Vervolgens wachten op de stamboekopname. Had nog net 2 tellen de tijd om te spieken en toen mocht ik hare koninklijke hoogheid de Heks ophalen. Trol had natuurlijk bedacht dat de korte route via de binnenbak een no go was.  En via de normale weg belande ze na een flinke sprong over een heel klein metalen richeltje van de deur buiten op het erf. Zucht…..op naar de jury.
Kreeg nog snel van de ervaren rotten in het vak en de ringmeester wat tips ingefluisterd.

Stilstaan was wat lastig. Ze hoorde achter zich het nodige geluid en wilde heel graag omdraaien en kijken. Helaas voor haar zou ze dan bultje af staan en moest ze toch even geduld opbrengen.
Tot slot nog een stukje stappen en draven.

DPP_1702

Toen klaar. Punz kwam nog even vragen wat de uitslag was. Euh ja euh geen idee eigenlijk.
Nog geen minuut later was ze weer bij me terug om me te feliciteren met mijn klasse 1 pony.
Figuurlijk is mijn onderkaak op de grond geklapperd en weer terug, maar men wat was dat een tof cadeautje. Stond daar als een kind van oor tot oor de glimlachen met mijn poooowny in de hand.  (heb er geloof ik een royale emmer wortels en appels in gestopt in de loop van de dag.  )

Er volgde een geruime pauze voor de volgende rubriek. Eindelijk de tijd om te genieten van al dat connemara geweld en een poging gedaan om de truuk af te kijken. Niks van onthouden uiteraard.
Snel nog Eline zo lief gevonden om met ons mee te hollen in de snikhete hitte. Meid nogmaals echt heel heel heel heel erg bedankt.

Hier nogmaals het opstellen voor de jury in de rubriek van 4-6 jarige merries. Lukte net lang genoeg om de frustratie van haar in toom te houden.
DPP_1026

Daarna volgde juryberaad. Heel lang juryberaad.
Uiteindelijk mochten we ons als tweede opstellen. Och man toen was de smile er helemaal niet meer af te poetsen. En verdeurie ze ging er gewoon met een tweede plaats én een eerste premie vandoor.

DPP_2011

In het keuringsverslag werd het als volgt omschreven

De 4-6 jarige merries kostte de jury wat hoofdbrekens. Het was niet gemakkelijk een complete merrie aan te wijzen die rastype paart aan een goede beweging. Olijfje van de Leliaard ( alweer een produkt van Fee) kwam het dichtst in de buurt : een rastypische pony die wat formaat mist maar wel extra kan bewegen. Sky Marian is rastypisch met veel uitstraling maar is wat vlak in de beweging. Rosie van Strijthagen , die het beste Connemara type heeft liet het in de beweging zitten.

Het feestje was echter nog niet voorbij. Aan het einde van de dag zouden we nog deelnemen aan de rubriek bestgaand rijpaard dressuur. Dat zou echt een rondje voor de ervaring worden. We hebben ons rijtechnisch nog heel wat te ontwikkelen en ik wil daar ook de tijd voor nemen. Plus dat er ontzettend goede en fijne combinaties tussen liepen. Ondanks dat we na de eerste ronde klaar waren was ik zo ontzettend trots op mijn Heksje. Zo braaf in de binnenbak gelopen, tussen de (dek)hengsten, spiegel, vlaggen, reclameborden, jurytafel en publiek.

DPP_1330

Sjucht wat ben ik toch onwijs blij dat ik vorig jaar ben gaan googlen op de connemara en deze teut vond.
DPP_2046

Al met al was het een verschrikkelijk leuke en leerzame ervaring .

Snap overigens na het zien van de laatste foto waarom zoveel mensen vroegen of ik lang bezig ben geweest met wassen.

Maar nee dus. Sopje er over en ze was klaar.

Witte heks versus obstakels

Mijn mutserige 6 jarige ik-ben-dapperder-dan-ik-me-voor-doe connemara merrie met een overdosis Ierse humor  is afgelopen weekend mee geweest naar een obstakeltraining.

Het regende een klein beetje  , maar dat mocht de pret niet drukken.

Het parcours bestond uit paraplu’s, zeiltje op de grond, hindernis met vlaggetjes, een bel, grote bal, kliko met ballonnen, de brug, lintengordijn, hindernisje van halve tonnen en tot slot de waterbak.

Na het acclimatiseren en het bekijken van alles op ‘veilige’ afstand hebben we eerst het parcours aan de hand afgelegd. Daarna onder de man. Foto’s staan op willekeurige volgorde.

De paraplu

_MG_0099

Zeiltje op de grond…..check de middelvinger die ze in haar hoofd opsteekt.

_MG_0054

Hindernis met vlaggetjes. Braaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaave merrie.

_MG_0205

De bal. Die vond ze uitermate stom. Langs lopen prima, maar ik wens dat gevaarte niet tegen mijn poezelige pootjes te krijgen.
Hoe smal we de doorgang ook gemaakt hebben. Ze wist zich er kundig langs te prutsen dat er geen contact was met de bal.

_MG_0170

Kliko met ballonnen. Het tikken van de regen gaf er een bijzonder geluidseffect aan. :))
Hebben we er zin in merrie???? Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
_MG_0050

 

De brug. Knappe poown.
_MG_0068 _MG_0197

Lintengordijn. Daarnaast stonden de toeschouwers. Ik verdenk haar er ernstig van dat ze eerst geteld heeft hoeveel mensen er stonden, voordat ze er onderdoor liep.
_MG_0123 _MG_0217 _MG_0233

Hindernisje van halve tonnen. Zij moest er lang over nadenken voordat ze er aan de hand overheen ging. Ik toen ik er eenmaal op zat ook.

_MG_0079 _MG_0081

Ze konden er in stap overheen. Als madam zich halverwege bedenkt en toch afzet met beide achterbenen krijg je briljante houdingen bij de ruiter. WHOPPA!!!!!
_MG_0190

De waterbak. Dat was, ondanks de zeiknatte schoenen, erg leuk. :))
_MG_0137 _MG_0180 _MG_0206

Braaaaaaaaaaaaaaf

_MG_0187

Al met al een erg leuke en leerzame ervaring en bovenal supertrots op mijn kleine witte heksje.